Patron - myśli

Biblia jest jak scenariusz i ciągle nowi ludzie odgrywają znajdujące się w Księdze role.

Bóg jest zakochanym poetą, układa o każdym z nas niepojętą dla reszty Pieśń nad Pieśniami.

Człowiek nie podróżuje do rzeczy, tylko podróżuje do ludzi.

Człowiek zawsze jest miejscem spotkania.

Jednym z największych darów miłości jest obecność.

Jesteśmy jak gałęzie i liście, które najpierw zielenią się i kwitną, a potem żółkną i opadają, giną.

Każda sztuka jest nam współczesna, jeśli jest wielką sztuką.
Każdy nowy dzień zaczyna się głęboką nocą.

Małe ojczyzny uczą żyć w ojczyznach wielkich, w wielkiej ojczyźnie ludzi. Kto nie broni i nie rozwija tego, co bliskie – trudno uwierzyć, żeby był zdolny do wielkich uczuć w stosunku do tego, co największe w życiu i na świecie.

Małe ojczyzny wzbogacają ojczyznę wielką i wzbogacają też olbrzymią symfonię świata. Bylibyśmy w nim zagubieni, gdyby nie ten klucz, który zabieramy z domu.

Mistrzostwo życia polega na umiejętności samoograniczania się.
Na świecie jest za dużo słów. Instynktownie czujemy, że powinno być jedno, jak na początku.

Naprawdę żywe jest tylko to, co przeszło próbę śmierci.

Nie tylko zło jest w nas skryte. Najgłębiej ukryte jest dobro.

Niewiele jest rzeczy równie złowrogich dla jednostek i społeczności jak bezkrytycyzm.

Potrzeba światła budzi się w ciemności.

Przez przeżycie własnej osobności idzie się do przeżycia wspólnot.

Są ludzie, którzy mają apetyt na cudzą wolność i ludzie, którzy boją się ciężaru własnej wolności.

Starczy jeden liść, jeśli ma kształt serca.

Tam gdzie kończy się rola słowa, jest jeszcze miejsce na obecność.
Wykształcenie nie pokrywa się z mądrością, znacznie więcej jest ludzi wykształconych niż mędrców.

Wiersze zawsze były potrzebne poszczególnym sercom niby światło samotnej świecy w domu wieczorem.
©ZSE 2005-2008. All Rights Reserved. Wykonanie: TCZ.PL Sp. z o.o.